W języku francuskim, podobnie jak w innych językach, po czasownikach może występować dopełnienie bliższe lub dalsze.

QUI – QUE – OÙ – DONT – zaimki te pozwalają nam połączyć dwa lub więcej zdań w jedno zdanie omijając powtórzenia słów już wymienionych.

W języku francuskim większość przysłówków tworzymy od przymiotnika (adjectif) w formie żeńskiej i dodając końcówkę – ment.

Przymiotników używamy nie tylko do określania rzeczowników, ale także do ich porównywania.

W języku francuskim, podobnie jak w innych językach, po czasownikach może występować dopełnienie bliższe lub dalsze.

W języku francuskim, w większości przypadków przymiotnik znajduje się po rzeczowniku, którego opisuje. Spójrz na kilka przykładów:

W celu ułatwienia nauki języka francuskiego, przygotowaliśmy zbiór zagadnień gramatycznych sprawiających najwięcej trudności. W przystępny sposób tłumaczymy jak wybrać właściwy czas przeszły, jakimi regułami kierować się przy użyciu rodzajnika przed rzeczownikami i wiele innych niejasności.

Do wyrażenia przeczeń w języku francuskim używa się najczęściej formułki złożonej z dwóch części : ne … pas, którą stawiamy wokół odmienianego czasownika.

W niektórych językach rzeczowniki poprzedzone są rodzajnikami – czyli krótkimi, stojącymi przed nimi słowami. Tak właśnie jest w przypadku języka francuskiego i nie ma praktycznie wyjątków od tej reguły!

Zaimków dzierżawczych używamy kiedy mówimy o przynależności do kogoś lub do czegoś.