1) Najprostsza zasada tworzenia w języku francuskim rodzaju żeńskiego przymiotnika polega na dodaniu końcówki – e do przymiotnika rodzaju męskiego.

Oto kilka przykładów:

• Pataud est petit. Alice est petite aussi.
• Loulou est grand. Lili est une grande fourmi.

2) W przypadku, gdy przymiotnik kończy się już w rodzaju męskim na – e, to wówczas rodzaj żeński pozostaje taki sam jak rodzaj męski:

• Loulou est sympathique et calme.
• Lili aussi, elle est sympathique et calme.

3) Przymiotniki zakończone na – eux, w rodzaju żeńskim zmieniają końcówkę na – euse.

• Titi est amoureux de Lili et d’Alice.
• Lili est amoureuse de Titi.
• Loulou est un loup paresseux.
• Coco, l’amie d’Alice est encore plus paresseuse.

4) Jeżeli przymiotnik w rodzaju męskim jest zakończony na -el, -ul, -il, -eil, to aby utworzyć rodzaj żeński musimy podwoić literkę – l i dodać – e.

• Lili trouve que Pataud est nul.
• Selon Alice, c’est Lili qui est nulle.
• Loulou est un gentil loup.
• Lili est gentille aussi.

5) Gdy kończy się na – if, to w rodzaju żeńskim jego końcówka zmienia się na – ive.

• Titi est très sportif et vif.
• En revanche, Alice n’est ni sportive ni vive (ni gentille!)

6) W przypadku gdy przymiotnik kończy się w rodzaju męskim na -ou, to w rodzaju żeńskim jego końcówka zmieni się na – olle.

• Titi est fou de Lili et Lili est folle de Titi.

7) Jeszcze inną grupę tworzą przymiotniki zakończone w rodzaju męskim na -en lub -on. Rodzaj żeński tworzymy podwajając – n i dodając – e.

• Pataud, cafard italien, habite dans un ancien appartement canadien.
• Eliana, la soeur de Pataud, italienne, habite, elle aussi, dans une ancienne maison canadienne.

8) Przymiotniki z końcówką w rodzaju męskim -eur, w rodzaju żeńskim przyjmują końcówkę: -euse lub -trice.

• Titi est un écureuil menteur.
• Alice est une abeille menteuse.
• Loulou est un ami protecteur.
• Pataud porte une carapace protectrice.

9) Jeżeli przymiotnik w rodzaju męskim kończy się na – et, to w rodzaju żeńskim jego końcówka wygląda następująco: – ette.

• Loulou a un frère cadet.
• Lili n’a pas de soeur cadette.

Uwaga na wyjątki:
inquiet – inquiète, secret – secrète, discret – discrète, désuet – désuète, concret – concrète, complet – complète

10) Natomiast przymiotniki zakończone na -g, w rodzaju żeńskim przyjmą końcówkę – gue.

• Loulou a un long nez.
• Lili porte une longue robe.

11) Przymiotniki zakończone w rodzaju męskim na -c, w rodzaju żeńskim ich końcówki przybierają formę – que.

• Titi et Lili s’embrassent sur un banc public.
• L’école où va Pataud est publique.

Jest także kilka wyjątków od tej reguły:

blanc – blanche, grec – grecque, franc – franche, sec – sèche

12) Trzy przymiotniki, które mają nieregularną formę w rodzaju męskim zaczynającym się od samogłoski lub h niemego oraz nieregularną formę rodzaju żeńskiego:

Titi et sa soeur Ginette regardent le nouvel album de famille.

Titi: Qui est cette belle femme?

Ginette: C’est notre mère.

Titi: Et qui sont ces autres personnes?

Ginette: Le vieil homme, c’est tonton Marco. Et puis, à côté, c’est moi.

Titi: Et ce petit bébé, qui est-ce? Comme il est laid!

Ginette: C’est toi, Titi. C’est la première photo de toi.

Zauważcie, że jeżeli pierwsza część przeczenia ne…, jeżeli stoi przed samogłoską lub h niemym, to przyjmie formę skróconą n’.

• Titi, l’écureuil ne court pas vite.
• Loulou n’a pas beaucoup d’amis.

W przeczeniu, pierwszą część przeczenia „ne” umieszczamy przed, a drugą „pas” po czasowniku posiłkowym (l’auxiliaire):

• Lili ne s’est pas reveillée à l’heure ce matin car son réveil n’a pas sonné.

• Istnieją jednak jeszcze inne formy przeczenia, które mogą zastąpić pas i sprawić, że przeczenie zmieni sens:

• Pataud n’écoute jamais de musique classique.
• Titi n’aime personne dans son travail.
• Personne n’aime les râleurs!